Heey allemaal, dit komt ook in de schoolkrant/brief ofzo waarschijnlijk dus als je het niet nu wilt lezen kan dat later nog!
xxx Hannah
Skireis 2008
Beste lezer!
De skireis 2008 begon al goed.
We vertrokken op vrijdag 22 februari iets later dan dat verwacht werd, namelijk half 6, met 2 bussen en 130 man op onze tocht naar Matrei. Het zou ongeveer 15 uur duren en we hadden tussendoor een aantal stops.
Om ongeveer zeven uur ’s ochtends kwam de eerste bus aan bij het pension. We moesten de spullen uitladen en even wachten in de kou. Na een tijdje konden we ontbijten, toen we net klaar waren kwam bus 2 aan (die mochten niet zo snel want ze hadden een aanhanger). Toen iedereen klaar was met eten en de spullen uit de bus halen moesten we nog een uurtje wachten tot we de kamers in mochten.
Voor de kamerindeling moest je zelf groepjes maken van tien personen. Meiden met meiden en jongens met jongens. Dat werd geregeld en iedereen vertrok gelijk naar zijn/haar kamer om de spullen te dumpen en de ski-/snowboardkleding aan te trekken.
Rond half één liepen we naar de skiverhuur. Dat was makkelijk te doen, namelijk maar 5 minuten lopen. Je naam werd geroepen, je moest een briefje halen en daarna kon je doorlopen naar de ski’s/snowboards. Dit alles duurde zo’n anderhalf uur, dus om twee uur konden we eindelijk met de skigroepen en snowboardgroepen (die van te voren ingedeeld waren) via de gondel de bergen in.
Boven aan de gondel gauw de alles aan, opwarmen en met je groepje naar beneden. Jammer genoeg had het een tijdje niet gesneeuwd, maar er lag genoeg om toch lekker naar beneden te kunnen gaan. Om vier uur/half vijf moesten we terug zijn bij de gondel om naar beneden te gaan. Sommige gingen skiënd of met hun snowboard naar beneden, dat was nog een hele klus. We moesten de route uitvinden en we trotseerden stukken ijs, aarde en gras, maar uiteindelijk kwam iedereen, de een wat later dan de ander, ongedeerd aan.
Van half zes tot half zeven konden we avondeten. De vegetariërs konden dat opgeven en kregen dan ook ander eten. Na het eten kregen we even de vrijheid om te doen wat we wilden en om half negen werden we weer beneden geroepen voor een praatje. Daarna ging het grootste deel uit, voor het happy hour in de aprè ski hut. Om tien uur moesten we weer terug omdat we een lange dag achter de rug hadden en de volgende dag weer vroeg op moesten.
Elke ochtend werd het ontbijt verdeeld in twee groepen, de ene dag moest je om zeven uur eten en de andere dag om half acht. Daarna ging je met je groepje je ski’s of snowboards halen bij de verhuur en dan ging je zo snel mogelijk met je groepje omhoog. Van Mr. Flick en Mr. Schaap moesten we elk uur minstens een uur pauze hebben, dat was dan tussen half 12 en half 1 (ik weet toevallig dat niet iedereen zich daaraan hield). In eerste instantie zouden we dan teruggaan naar het pension, maar omdat we dan veel tijd zouden verliezen hadden we met z’n allen besloten om toch maar in de bergen te eten en evt. gewoon zelf ’s morgens brood klaar te maken.
Na de pauze gingen we weer vrolijk door. Lekker roetsjen naar beneden en met de lift weer omhoog! Om drie uur stopte je met je groepje en mocht je nog even met wat vrienden naar beneden, zolang je om vier uur maar weer bovenaan de berg bij de gondel stond.
En dan net zoals elke dag, weer je spullen naar beneden brengen, terug gaan naar het hotel en natuurlijk even DOUCHEN!
Het douchen duurde eeuwen, vooral bij de meisjes. Als je als een van de laatste was had je de pech dat je lang moest wachten, koud water had en misschien minder eettijd had, maar dat was niet verschrikkelijk natuurlijk!
Elke avond om half negen kregen we een strenge, maar soms ook nodige, toespraak van Mr. Flick over wat we fout of goed deden en over wat er morgen op het programma stond. Na Mr flick, werden de muts en de konijnenstaart (helemaal zelf gemaakt door Carien) uitgedeeld. De muts was voor degene die het zieligst was en de konijnenstaart voor de gene die het domst was geweest. De tweede dag was joris de pineut. Hij had zijn arm uit de kom doordat hij uit het skiliftje was gevallen. Erg sneu want het was de eerste dag van de hele week! Er waren ook een aantal domme dingen die gedaan waren die dag zoals iemand die twee keer, per ongeluk, tegen de stop knop van het skiliftje aan stond, waardoor de lift stopte.
Degene die de muts won, had een dag lang de lekker warme muts op z’n hoofd en de gene die de staart won moest de hele dag met de staart aan z’n broek doorbrengen en elke dag werd er weer iets aan de staart toegevoegd.
Na de nominaties kregen we een stuk filmwerk van Mr schaap! Het was geweldig dat hij gefilmd heeft, we kregen af en toe zelf shots van de binnenkant van zakken en foto’s van de sneeuw tussendoor, maar al met al zag het er leuk uit!
Na deze bezigheden gingen sommigen uit en andere gingen gezellig spelletjes spelen en zo ging het ongeveer de hele week door!
De week ging zo snel! De laatste dag was iedereen eigenlijk een beetje teleurgesteld omdat we alweer naar huis moesten, maar je kon wel zien dat iedereen dood op was (waarschijnlijk ook van de avond daarvoor). Zo gingen we met de groepjes voor de laatste keer omhoog om te skien en te lunchen en voor de verandering mochten we nu na de lunch al vrij skien of snowboarden. Iedereen greep zijn kans en ging er voor de laatste keer nog helemaal voor! Want om half drie moesten we alweer bij de gondel staan om op weg te gaan naar beneden en om onze spullen en skipassen in te leveren.
Nadat dit alles was geregeld liepen we terug naar onze kamers in het pension en gingen we voor de laatste keer de bedden en kamers opruimen. Toen dat eenmaal gedaan was konden we eten en daarna moesten we nog even wachten voordat alles en iedereen de bus in kon. Iedereen neem alvast afscheid van de skidocenten en leerlingen in de andere bus en zo vertrokken we om ongeveer half acht op onze lange reis terug.
Om negen uur ’s ochtends kwam de eerste bus aan en werd je al opgewacht door je ouders. Iedereen nam afscheid van elkaar en ging gauw naar huis om lekker het bed in te kruipen of huiswerk te maken. Een tijdje later kwam ook de tweede bus aan en toen was de skireis 2008 toch echt over.
Volgens mij heeft iedereen, ondanks blessures, kneuzingen, gebroken botten enz. toch genoten van deze heerlijke en vooral vreselijk gezellige reis!
Kortom: De Skireis 2008 Was Een Toppertje!
Hannah Lowenhardt